Maandag 1 april 2013

We zijn vanochtend vroeg aangekomen in Phuket. De reis is mijzelf nogal tegengevallen. We zijn gisteren, dus op 31 maart om 11.15 uur naar Singapore gevlogen en wanneer je dan iemand achter je hebt zitten die het presteert om 12,5 uur lang te bewegen is het geen pretje. Ik heb dan ook geen oog dicht gedaan. Fem heeft volgens haar zeggen ook maar een beetje kunnen slapen.

Gelukkig verliep de aansluiting naar Phuket op rolletjes. Op papier hadden we een uur om over te stappen op de megaluchthaven van Singapore maar de piloot had vanaf Amsterdam wat tijd ingehaald. Bovendien stond het vliegtuig van Silk Air nagenoeg naast de onze van Singapore Airlines. Na een uur en 25 minuten landen we op de luchthaven van Phuket. Je merkt direct dat dit een hele grote toeristische bestemming is. Er lopen overal van die kleine Thaise mannetjes druk in de rondte om maar zo veel en zo snel mogelijk mensen in taxi’s te krijgen. Wat dat betreft is er in 12 jaar weinig veranderd in het Thaise.

We hadden ons al voorgenomen om ons zo snel mogelijk aan te passen aan het tijdverschil. Dat bleek echter een moeilijke opgave. We hebben het grootste deel van de dag in de warmte bij het zwembad gezeten en beiden vallen we af en toe weg in een lichte slaap. We hebben overigens bij aankomst eerst onze hotelkamer gezien en de Junior Suite blijkt meer dan riant. De badkamer echter vormt als zo vaak weer een probleem. Qua vierkante meters is het allemaal dik in orde alleen de wc is van een niveau kabouter en is bovendien tussen 2 muren geplaatst. Ik kom daar met de rolstoel natuurlijk nooit bij en het vergt voor Fem en mij dan ook nogal wat inspanning om mij op en van het toilet te helpen. Aan het einde van de middag zijn we lekker gaan douchen en zijn we even buiten de poort van het hotel gaan kijken of we hier wat lekkers kunnen eten. We zijn uiteindelijk in een Thais tentje beland maar al snel blijkt dat Russen hier de overhand hebben. De eerste 4 pagina's van het menu staan vol puur Russische gerechten als borsjt (bietensoep) etc. De Russen hebben blijkbaar Thailand ook al ingenomen. Maar eerlijk is eerlijk, tot nu toe hebben we er geen enkele last van gehad. Na de maaltijd zijn we nog even wat kleine boodschapjes gaan doen. Eenmaal op de kamer valt al snel het doek.

Dinsdag 2 april 2013

We hebben eigenlijk bijna klokje rond geslapen. Dit betekent echter wel dat we bijna te laat zijn voor het ontbijt. Het is dan ook snel in de kleding springen en een sprintje trekken naar het buffet. Er is voor ieder wat wils. Er is een Amerikaans ontbijt en een Aziatisch buffet. Combineren is dus het credo en het was allemaal bijzonder smaakvol.

Het loopt weer tegen vijf uur en we hebben de dag besteed aan de rand van het zwembad. Het was vandaag beter uit te houden dan gisteren. Er was iets meer wind en er was sprake van wat lichte bewolking. Buitengewoon aangenaam.

Woensdag 3 april 2013

Wij hebben gisteravond ongelofelijk lekker gegeten. Nu kan je in Phuket overal eten want de diverse straatjes zijn een aaneenschakeling van restaurantjes. We hebben echter ons oog laten vallen op een pijpenlaatje met tl verlichting, plastic curver stoelen en aan de straat een eenvoudige grill waar een klein Thais jongetje diverse Thaise spiesjes aan het bereiden is. De menukaart is gigantisch en uiteindelijk hebben we samen 4 gerechten besteld. En oh, wat was dat smullen! De prijzen zijn ook een lachertje: we betalen inclusief drankjes omgerekend ca. € 15,-. We weten zeker dat we hier nog vaker terug komen. Overigens wordt het heel erg gewaardeerd wanneer we laten blijken dat het ons bijzonder goed heeft gesmaakt.

Na het avondmaal zijn we samen in een drukke straat vol met barretjes en kraampjes nog een wijntje gaan drinken. Australiërs voeren hier de boventoon en dat kan je heel goed merken aan de wijn. In tegenstelling tot de zurige plaatselijke wijn is deze wijn heel goed te drinken. 

We hebben vanochtend wel even een wekkertje gezet. We hebben op de kamer eerst rustig een bakje koffie en thee gedronken waarna we in de binnentuin het ontbijt hebben genuttigd. In de ochtend was het zonnig maar eigenlijk te warm om volop in de zon te zitten. In de loop van de middag was er bewolking en een zacht briesje en één en ander zorgde ervoor dat het beter uit te houden was.     

 

Donderdag 4 april    

We zijn vandaag de hele dag op het strand geweest. Gisteravond hadden we al een kijkje genomen aan de boulevard welke maar enkele meters van ons hotel verwijderd is. We hebben hier gisteravond ook heerlijk gegeten en gedronken.

Patong lijkt in meerdere opzichten op Kuta op Bali. Langs het strand vind je veel kleine barretjes, veelal slechts opgebouwd uit een aantal golfplaten en kratjes en onder geïmproviseerde tentjes zijn de massagedames al druk aan de slag. Met behulp van een aantal aardige locals weten we uiteindelijk door het mulle zand een ligbed en een parasol te bereiken. De dag is bewolkt begonnen maar meer en meer breekt de zon door en neemt de wind toe. Het is goed toeven op Patong Beach. Overigens wemelt het aan de overkant van de straat van de Starbucks McDonalds, Subways enz. Ik begrijp nog steeds niet dat wanneer je in Thailand bent je juist daar gaat zitten. Onbekend maakt onbemind. Maar hé, wie ben ik? Op het strand zelf is het een komen en gaan van parasailers, jetski’s en er zijn tal van andere watersportactiviteiten. Het is een heerlijke dag geweest en het personeel heeft ons echt in de watten gelegd. Aan het einde van de middag gebruiken we op het terras nog een drankje en inmiddels beginnen donkere wolken zich samen te trekken. De afgelopen nacht heeft het al behoorlijk geonweerd en geregend. Hopelijk blijft het nog even weg. 

Na een heerlijke douche zijn we weer lekker gaan eten. We zijn teruggekeerd naar het authentieke Thaise restaurantje waar we deze week al eerder hebben gegeten. Ik val wellicht in herhaling maar het was weer overheerlijk! Wanneer we het restaurant verlaten vallen er spetters en binnen enkele minuten breekt het noodweer los. We kunnen nog net op de valreep onderdak vinden bij één van de vele buitenbars. Onder het genot van een drankje is het dan maar afwachten wanneer de tropische hoosbui weer voorbij is. Na een uurtje kunnen we redelijk droog over komen naar ons hotel. Ik was overigens even helemaal over de zeik. Er wordt n.l. bijna letterlijk een aapje in mijn schoot geworpen voor een foto. Dat geleur met wilde dieren, ik zal er nooit aan wennen. Misselijkmakend…

Vrijdag 5 april 2013

Het is vandaag voor het eerst helemaal bewolkt. Vannacht heeft het vreselijk geonweerd en geregend en waarschijnlijk is daardoor ook de airco uitgevallen. Het was een pittig buitje, zeg maar... Het risico is ook te groot om nu op pad te gaan naar het strand. Plekken om te schuilen zijn er nauwelijks en we weten natuurlijk niet of ons nog buien te wachten staan. We hebben er maar een luie dag aan het zwembad van gemaakt. Een beetje bier, een beetje wijn, een beetje lectuur en een beetje muziek. Hopelijk wordt het weer morgen wat beter.

Misschien is het wel leuk om wat meer over het hotel te vertellen. Het complex is gigantisch en ligt zo'n 100 meter van de zee. Er zijn 3 zwembaden aanwezig (het grootste zwembad heeft een heuse waterval) welke zijn gesitueerd in prachtig aangelegde tuinen. Je ziet hier dan ook allerlei soorten mooie bloemen en planten, palmbomen met kokosnoten, vijvers met koikarpers, veel mooie vogels en schitterende waterbakken met lelies. Toen Fem dat voor het eerst tegen mij zei, verstond ik "bakken met Bailey's". Helaas, het mocht niet zo zijn. Het complex is echter allesbehalve helemaal rolstoelvriendelijk. Veel trappen en treden en de op- en afritten zijn dermate steil dat we vrijwel altijd assistentie moeten vragen. Er is wel over nagedacht maar bij lange niet genoeg.

Zaterdag 6 april

We hebben het gisteravond even over een andere boeg gegooid en in plaats van ons tegoed te doen aan de Aziatische keuken hebben we een heerlijke steak met patat en groenten verorberd. Gewoon, omdat we daar allebei zin in hadden.

Na het eten zijn we nog even naar de Melin Patong Nightmarket geweest. Hier vind je buiten de gebruikelijke kraampjes een mengelmoes van kleine eetstalletjes. Er worden hier bijvoorbeeld mini-sushi's gemaakt maar je kan er ook terecht voor iets wat lijkt op een kruising tussen een droge spons en een dooie hond maar daar hebben we ons maar even niet aan gewaagd.

Vandaag zijn we al om 7 uur opgestaan omdat ik een hoestaanval kreeg en deze viel niet meer te stoppen. We zaten derhalve ook vroeg aan het ontbijt. De pittige soep met pepertjes, groenten en mie smaakte er niet minder om. Hoewel de dag wederom bewolkt is gestart hebben we toch maar het risico genomen om naar het strand te gaan. En dat bleek een schot in de roos. De zon kwam af en toe flink door en een stevige wind maakte het mogelijk om tot laat in de middag van dit heerlijke weer te genieten. Als afsluiting hebben we bij de Ocean View Bar nog een prettig wijntje gedronken. Op dit moment zijn we heerlijk gedoucht, laat de avond maar weer komen.  

Zondag 7 april 2013

Het personeel had ons vorige week laten weten dat het momenteel heel druk is in Patong. Maar tot op heden hebben we er eigenlijk weinig van gemerkt. Natuurlijk is het altijd een drukte van belang aan het strand maar er zijn ook straten waarin je een kanon kan afvuren zonder iemand te raken. Het raadsel is echter opgelost: gisteravond hebben we voor het eerst Bangla Road betreden en ik overdrijf niet als ik zeg dat de het hier gewoon een kermis is. Kilometerslang zijn er aan weerszijden bars, restaurants, massagesalons, verkopers en hoerigheid. Het ziet dan ook zwart van de mensen. Het is echter leuk om te zien, van alle kanten spetteren de menige neonreclames op ons af. Wij besluiten echter door te lopen want we hebben onze zinnen gezet op Indiaas voedsel. Uiteindelijk hebben we in een achteraf straatje een Indiaas restaurant gevonden en waar het eten meer dan smakelijk was, was de eigenaar gewoon ruk. Wat een draak van een man zeg. En maar pushen dat we moeten bestellen en wanneer Fem aan hem vraagt of ze af mag rekenen gunt hij haar geen blik waardig. Heel jammer dat ik niet meer kan lullen. Dit was dan ook meteen de laatste keer.

Overdag kon je goed merken dat het regenseizoen er aan zit te komen. Er is de laatste dagen vaker sprake van bewolking en wanneer de zon door komt, doet het toch een beetje heiig aan. Van een strakblauwe lucht is dan ook geen sprake. Maar met de aanhoudende wind is het bijzonder goed uit te houden. Aan het einde van de middag hebben Fem en ik nog een borrel gedronken en voor het eerst heb ik mijn tanden gezet in een Thaise whisky. Het was even doorbijten en de tweede smaakte dan ook al veel beter.

We hebben zojuist een waar eetavontuur beleefd. Aangrenzend aan de Patong Night Market ligt een soort schuur (een restaurant kun je het niet noemen) en in deze schuur staan allemaal houten tafels en bankjes met een groot gat in het midden. Wanneer we gaan zitten wordt langzaam de bedoeling duidelijk. Tot onze verbazing en genoegen komt een jongetje een kolenpot voorzien van heten kolen in onze tafel plaatsen waarna hij een metalen schotel bovenop deze kolen plaatst. Aan de buitenzijde van deze schotel wordt een bouillon ingeschonken en het middendeel kan worden gebruikt om verse vis en vlees te bakken. De bedoeling is verder dat je aan een buffet allerlei verse kruiden, groenten, vlees, vis en noedels haalt om op deze manier een bouillon naar eigen smaak te maken terwijl je aan de binnen zijde als het ware aan het gourmetten bent. Het is onbeperkt, je mag net zo veel eten als je wil en ik moet zeggen dat het een hele culinaire ervaring was. Je krijgt het er wel bloedheet van en er gaat nogal wat tijd in zitten. Maar ja, we zijn op vakantie dus tijd hebben we genoeg. Overigens zit bij de prijs van 160 baht p.p. ook nog eens een Thais buffetje inbegrepen. Was het smullen? Ja, het was smullen...voor de zoveelste keer!

Maandag 8 april 2013

We zijn vanochtend na het ontbijt weer neergestreken op ons favoriete stekje aan het strand. Zoals iedere dag worden we keurig door het mulle zand geëscorteerd naar ons bedje en de parasol. Het is weer een heerlijke dag geweest. De zon heeft zich veelvuldig laten zien en de aanhoudende wind maakt het bijzonder aangenaam. Fem leest veel en ik breng mijn tijd door met het luisteren naar muziek. De ochtend begon nogal hectisch. De medewerkers van de receptie waren namelijk vergeten om ons wakker te bellen en wanneer we om 9.20 uur wakker schrikken moeten we ons als de duvel haasten om het ontbijt te halen. Ik hou er niet van, al dat gehaast en het kost normaliter al tijd genoeg om op te starten. We hebben de middag afgesloten bij een barretje aan het strand waar we de afgelopen week onder andere Thaise whisky hebben gedronken. De wijn is er volgens Fem heel goed en tja, laat het nou ook nog eens happy hour zijn?! We vallen dus weer met de neus in de boter.

Het avondeten was een afknapper. We hadden eigenlijk het voornemen om bij "ons" favoriete Thaise tentje aan de straat te gaan eten maar helaas was deze gesloten. In plaats daarvan hebben we aan de overzijde in een restaurant 2 pittige pizza’s besteld maar deze waren werkelijk waar niet te vreten. De bodem was taai, de smaak flauw en we hebben het vermoeden dat ze er maar een pot saus over hebben geflikkerd. Er was ook helemaal niks pittigs aan. Aan de buitenkant zag het etablissement er leuk uit, helaas was het voedsel stukken minder.

Dinsdag 9 april 2013

Ik val uiteraard in herhaling maar ook vandaag hebben we weer een heerlijke dag aan zee beleefd. Ik zal dan ook niet weer gaan uitleggen hoe heerlijk het was om in de zon te vertoeven, met af en toe een ijskoud biertje erbij...

Vanavond zijn we na de avondmaaltijd bij ons favoriete Thaise eettentje lekker gaan shoppen. Ik overdrijf niet wanneer ik zeg dat je gerust met een lege koffer naar Thailand op vakantie kan gaan. Je kunt hier werkelijk alles kopen: originele sportkleding maar dan niet origineel, tassen van Prada, riemen van Replay of Diesel, zonnebrillen van Ray-Ban, spijkerbroeken van Levi’s en horloges van Breitling en Rolex. Je kunt hier gerust je koffer volladen en met een nieuwe garderobe thuiskomen. Natuurlijk is het allemaal nep, maar je moet echt goed kijken om dat te kunnen waarnemen. Je kunt hier trouwens ook heel goed terecht voor simpele singletjes en t-shirts. het kost een habbekrats.

Misschien nog wel leuk om op te merken: in Phuket kan je een tuktuk-taxi nemen en alleen al de aankleding is de moeite waard om te bekijken. Deze rode, oranje en gele busjes zijn namelijk voorzien van een geluid- en lichtinstallatie welke in een grote discotheek niet zouden misstaan. Je hoort ze ook van verre al aankomen en de neonverlichting spat er van alle kanten van af. Het is ook een grappig gezicht wanneer je de passagiers heen en weer ziet hossen in hun tuktuk.

En nu we het toch over het verkeer hebben: regels zijn er eigenlijk niet. Links heeft voorrang maar rechts ook, zebrapaden zijn duidelijk aanwezig maar tellen blijkbaar niet mee en tel daarbij op dat vrijwel iedereen hier een motor of een scooter heeft, het is vragen om ongelukken. Het feit dat wij er tot nu toe maar één gezien hebben mag echt een wonder heten. 

Woensdag 10 april 2013

Wat een leuke dag was dit! Vanochtend hebben we een vette Toyota inclusief chauffeur gehuurd en hebben we even een klein rondje Phuket gedaan. Allereerst hebben we ons naar het Gibbon Rehabilitation Centre laten brengen alwaar diverse apensoorten, welke voorheen zijn misbruikt voor het toerisme, weer worden voorbereid om terug te keren naar hun natuurlijke omgeving. Dit Kho Phra Taew National Park bevat eveneens een waterval, rubberplantages en een mooie vijver vol met lelies. De waterval was echter maar een zielig stroompje aangezien het regenseizoen nog moet aanvangen.

Vervolgens hebben we een rondrit gemaakt door Phuket Town. Vooral het oude centrum ademt nog steeds veel sfeer uit met name door de vele oude gebouwen. Een en ander wordt afgewisseld met in felle kleuren geschilderde geveltjes en dit doet bijzonder knus aan. Aan de decoratie is ook duidelijk te merken dat er hier altijd veel Chinezen zijn geweest. Tussen de huizen door vind je hier ook soms mooie tempels, zowel Boeddhistische als Chinese.

De chauffeur heeft ons na het bezoek aan Phuket naar de Wat Chalong gebracht. Dit schitterende tempelcomplex bestaat uit 4 tempels en vele bijgebouwen. In één van de tempels stonden 3 verdiepingen vol met gouden Boeddhabeelden en heel mooie muurschilderingen. Een volgende tempel bevatte beelden om een kleine offerande aan te brengen. De derde tempel stond vol met beelden welke met bladgoud werden beplakt door bezoekers en waar offers werden gebracht in de vorm van bloemen en kaarsjes. Tot slot werd nog klappervuurwerk geofferd in een soort van kolossale stenen pot, c.a. 3 meter hoog. Een hels kabaal maar wel leuk om mee te maken.

Tenslotte hebben we een bezoek gebracht aan de Big Buddha. Deze reusachtige witte Boeddha staat bovenop een berg en kan alleen worden bereikt middels een weg vol haarspeldbochten en deze weg is in totaal 7 km lang. Aan weerszijden zien we op talloze plaatsjes olifanten staan en Fem heeft op de terugweg nog een babyolifantje gevoerd. Voor een kleinigheid koop je een mandje courgettestukken die je dan aanreikt aan de harige en ruwe slurf. Best wel eng, maar het smaakte hem goed zo te zien. De Big Buddha is vanaf de Wat Chalong al te zien in de verte maar van dichtbij is hij toch iets imposanter. Ernaast staat nog een minder groot gouden (goudkleurig?) exemplaar, echter deze is niet goed te zien omdat men daar bezig is.

We hebben geluk gehad vandaag. Wanneer we in de auto stappen om terug te rijden naar het hotel, begint het te onweren en enkele minuten later vallen de dikke druppels op de voorruit van de auto. Het was een heerlijke dag, ook al omdat je buiten de bezienswaardigheden vanuit de auto een heel goed beeld krijgt van hoe de bevolking leeft en hoe de omgeving er uit ziet. Bovendien vertelt de gids desgevraagd voluit over hoe zijn leven er uit ziet in Phuket wat ook altijd erg goed is om te horen van een local.        

Donderdag 11 apri l 2013

Het was vandaag de laatste hele dag. Vanochtend waren we nog een beetje in mineur omdat donkere wolken zich samen hadden gepakt boven de baai van Patong Beach. Naarmate het iets minder ging spetteren, zijn we toch maar richting het strand gegaan en ik moet eerlijk zeggen dat we nog uitgebreid hebben kunnen genieten. Af en toe modderde het wat maar we zijn gewoon lekker blijven zitten.

We hebben de dag en feitelijk de vakantie afgesloten bij ons favoriete Thaise restaurant. Nog eenmaal hebben we kunnen genieten van de tom yum soep, wokasperges, beef in oestersaus, papayasalade en de garnalenkoekjes. We zullen dit zeker gaan missen.

Wat we zeker niet gaan missen is het lawaai waarmee men dagelijks Thaiboxingwedstrijden aankondigt. Men rijdt hier voortdurend met wagens rond voorzien van ettelijke luidsprekers en na 2 weken kennen we teksten wel uit ons hoofd. Men heeft het iedere keer over de ‘Champions’ en de ‘Best of the Best’ terwijl het in feite geen ene ruk voorstelt. Maar het blijft grappig om te zien: zogenaamde kampioenen met een kampioensgordel op de laadbak van een pickup truck.

Morgen hebben we nog een half dagje.

Vrijdag 12 april 2013

We zijn vandaag niet meer vol in de zon geweest. Aangezien we vertrekken hebben we onze kleding al aan en het is te heet om in de zon te zitten. We drinken nog wat aan het strand, nemen afscheid van het vriendelijke personeel en we proberen overal droog over te komen. Het is namelijk Song Karn, oftewel het Thaise Nieuwjaar. Het Song Karn staat ook wel bekend als het waterfestival en door heel Patong lopen vrouwen, kinderen en volwassen mannen rond met grote automatische waterpistolen. Bovendien staan er op veel plaatsen aan weerszijden van de weg mensen met emmers water om het voorbijrazende verkeer te trakteren op een nat pak. Wij komen gelukkig redelijk droog over maar ook dit was heel leuk om mee te maken en eigenlijk vertrekken we een dag te vroeg.

Het zit er op en we zijn inmiddels thuis. De terugreis is voorspoedig verlopen en we hebben beiden in het vliegtuig nog enkele uren kunnen slapen. Helaas hebben wij ons in Singapore heel erg geïrriteerd aan de manier waarop men daar met rolstoelgebruikers om gaat. Er loopt voortdurend iemand achter ons aan en de persoon in kwestie blijft maar praten, praten en nog eens praten. Wanneer men mij dan ook nog eens een grote oranje sticker op mijn borst wil plakken vanwege mijn gebrek aan mobiliteit is het hoogste allergieniveau wel bereikt. Dat ik in een rolstoel zit is één ding, ik heb echter geen zin om mij op een dergelijke manier te laten stigmatiseren. Lekker opzouten nu…

Op naar de volgende bestemming…