26 december 2011 Touchdown Las Vegas…

Nadat wij gisteren ontzettend zijn verwend en daarna overheerlijk hebben gegeten, hebben we een korte nachtrust gehad. Vanochtend zijn we met enige vertraging van Schiphol vertrokken en inmiddels zitten we in het Luxor Hotel in Las Vegas. De reis is niet helemaal vlekkeloos verlopen. Het borden duurt en duurt en door de ontstane vertraging hebben we onze aansluitende vlucht van Minneapolis naar Las Vegas op een aantal minuten gemist. Men heeft ons ter plaatse direct op de volgende vlucht gezet en we zijn zodoende een aantal uren later dan gepland in Las Vegas gearriveerd. Maar…ieder nadeel kent ook een voordeel want tijdens de vlucht naar Las Vegas zijn we in de Premium Class geplaatst. Dat betekent o.a. dat we hele ruime stoelen hadden en in de watten zijn gelegd door een gastvrouw en een gastheer. Ons tafeltje werd keurig gedekt, we kregen een lekkere maaltijd voorgeschoteld en de drank was gratis. Tja, wat kan je nog meer wensen? Een tweede voordeel was overigens dat we nu in het donker zouden landen en we hebben de Strip van Las Vegas uit de lucht kunnen aanschouwen. Dit was werkelijk een fenomenaal gezicht. En een goed begin. Na het verlaten van het vliegtuig staan we eigenlijk binnen een aantal minuten al buiten. En wederom wacht ons een verrassing. Er staat een rolstoeltaxi klaar en ik word derhalve zo naar binnen gereden. Deze taxi’s hebben aan de zijkant een schuifdeur waar je m.b.v. een treeplank haaks naar binnen wordt gereden en vastgeklemd. Deze supergemakkelijke taxi’s zagen wij eerder alleen nog maar in New York. Wanneer we bij ons hotel arriveren geloven we onze ogen niet: de begane grond van het Luxor lijkt wel een bijenkorf. Er lopen letterlijk duizenden mensen rond en het gebrul van de slotmachines komt je tegemoet. We moeten letterlijk in de rij staan om in te checken. Maar dit is niet zo gek als je in ogenschouw neemt dat deze piramide 4400 kamers heeft. Het is overigens over the top Egyptisch ingericht. Ik heb er bijna geen woorden voor. Waar je ook kijkt zie je pilaren, zuilen, sfinxen en hiërogliefen. Onze kamer voldoet eigenlijk prima alleen de badkamer is toch weer een beetje aan de krappe kant. We zullen het echter wel weer gaan redden. Stoer besluiten we nog een drankje te nemen in één van de vele bars maar eigenlijk gaat na enkele minuten het licht al uit. Het is hier nu half tien 's avonds, 10 uur vroeger dan in Nederland, dus tijd om naar bed te gaan. 

27 december 2011 Een groot pretpark…

Wij hadden ons eigenlijk voorgenomen om vanochtend iets langer in bed te blijven liggen. Ik ben om half acht echter klaarwakker en besluit er maar uit te gaan. Fem is inmiddels even naar de Starbucks in het casino geweest om koffie en thee te halen zodat we nog een beetje rustig aan bij kunnen komen. Het hotel heeft het ontbijt, de lunch en het diner in buffetvorm. Verder beschikt het hotel over tal van andere restaurants. Je kunt hier net zo makkelijk naar de McDonalds als Sushi of Mexicaans eten. Er is ook nog eens een heel foodcourt aanwezig. Wanneer we ontbijten bij het ontbijtbuffet blijkt wederom dat men ook hier in de rij staat. Gelukkig heeft een rolstoel ook zijn voordelen en we mogen meteen plaats nemen. Je kunt hier eten wat je wil. Warm of koud, het maakt niet uit. Dat is overigens ook goed te zien aan een deel van de Amerikaanse bevolking. Ik vraag me hardop af hoe lang deze mensen zullen leven. Na het ontbijt is het eindelijk tijd om Las Vegas te gaan verkennen. En ach, wat hebben we het vandaag naar onze zin gehad. De gehele stad is eigenlijk één groot attractiepark. Ze hebben hier New York, Venetië en Parijs nagebouwd. Er staan hotels die zo uit Walt Disney zouden kunnen komen en voor alles geldt uiteraard dat het groot, groter en grootst is. We zijn vandaag de Strip afgelopen, hebben heel wat kilometers gemaakt en zijn van de ene verbazing in de andere gevallen. Waanzinnig! In de middag hebben we bij Caesars Palace in de zon in ons T-shirt een wijntje en een biertje gedronken. Ik schat dat het vanmiddag een graad of 20 was. Wanneer je echter in de schaduw loopt is het direct een stuk kouder. Las Vegas heeft op deze eerste dag mijn verwachtingen wel overtroffen. Het is allemaal nog groter, hectischer en kleurrijker dan ik had verwacht. We hebben overigens vandaag voor de komende week twee hele leuke dingen geregeld. Maar ik kom daar in de loop van de week nog wel op terug. Aan het einde van de middag nemen we de monorail terug richting ons hotel. Uiteraard gaan we eerst de verkeerde kant op maar het is uiteindelijk nog goed gekomen.

28 december 2011 Piraten, lava en water…

We zijn vandaag iets later op pad gegaan om zodoende de Strip vanavond na zonsondergang te kunnen beleven. En eerlijk gezegd, is dat ons uitstekend gelukt. Na het ontbijt zijn we direct de weg overgestoken om vandaag de andere zijde van de Strip te bewandelen. Het is warmer dan gisteren dus de jassen kunnen al snel uit. Deze kant van de Strip bevat heel veel winkels waaronder een Coca Cola winkel en zelfs een M&M's winkel. Verder kun je aan deze zijde met allerlei Hollywoodfiguren op de foto. Batman, Jack Sparrow, Transformers, Mickey, Zorro, ze zijn er allemaal. Na een wandeling van een aantal uren nemen we weer plaats op het terras bij Caesars Palace. Aangezien ik volgens de Nederlandse tijd al jarig ben, krijg ik van Fem mijn eerste cadeau. Ik heb voor mijn verjaardag een adoptiepup gevraagd en die heb ik gekregen. Ze heet Nisha en is afgelopen juni geboren. Ze is een donkerbruine labrador en ze is te zien op www.adopteereenpup.nl. Ik ben er heel erg blij mee! Na een korte plaspauze belanden we in bar La Salsa. Ik bestel hier een Margaritha in een authentieke Las Vegas cocktail beker en het ding is zo groot dat ik er met mijn mond niet eens bij kan als deze voor me op tafel staat. Gelukkig hebben we de foto's nog. We zitten overigens in een buitenbarretje met een DJ aan de draaitafels naast een (nagebouwde) Trefifontein. Wanneer het gaat schemeren gaan we op pad en al snel blijkt dat Las Vegas in de avond er schitterend uit ziet. Werkelijk alles is verlicht. We aanschouwen bij het Treasure Island Hotel het piratengevecht tussen 2 galjoenen. Dit is een buitenshow waarbij 2 galjoenen op ware grootte elkaar bevechten, uiteraard voorzien van showdancers, zangeressen en piraten en het is echt te gek voor woorden. We zien vuurspugende kanonnen, versplinterd houtwerk, piraten die uit het kraaiennest vallen en een zinkend schip. Je moet er maar op komen. Bijkomend detail: na de show worden alle attributen weer in ere hersteld. Gebroken masten worden weer recht en schepen komen weer boven water. Heel grappig om te zien. In de diner in het hotel eten we vervolgens een MEGA cheeseburger met frietjes. Vervolgens zijn we naar Hotel Mirage gegaan om een vulkaanuitbarsting te aanschouwen. Ook dit is een buitenshow en de uitbarsting van de vulkaan en de stromende lava lijken hier bijzonder echt en de warmte van de vlammen komt je tegemoet. Fantastisch! Wanneer we dichter bij ons hotel komen kunnen we nog twee keer de fonteinenshow voor het Belaggio Hotel aanschouwen. De stralen water dansen op de melodie van muziek tientallen meters de lucht in. In één woord adembenemend. We hebben een heerlijke dag achter de rug. Op zich lijkt een dag als vandaag op de Strip niet zo heel druk maar je zintuigen worden van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat voortdurend geprikkeld. Wanneer we op de kamer komen zijn we dan ook allebei kapot. We gaan dus ook bijtijds naar bed want morgen wordt een vroegertje. 

29 december 2011 Terug in de tijd…

Ik heb vanochtend diverse keren gedacht "God, waar ben ik aan begonnen?". Om half zes ging de wekker, om kwart over zes zaten we in de bus en om zeven uur stonden we op een verzamelpunt om eventueel een overstap te maken naar een andere bus. Vervolgens een rit van 3 en een half uur. En al die tijd moest ik eigenlijk naar het toilet maar een aangepast toilet was op dat moment niet voorhanden. Ik dacht echt, wat een drama...

Maar om 12.20 uur stond ik aan de rand van de Grand Canyon naar beneden te staren en dan ben je plotsklaps alle ellende van de voorbije morgen vergeten. Wat voelde ik me klein. De buschauffeur heeft ons omdat ik in een rolstoel zit, speciaal naar 2 uitzichtpunten gereden en het is hier puur genieten. Vooral met de zon er op komen het plateau alsmede de canyon bijzonder goed uit de verf. Het gesteente is afwisselend rood, bruin, groen en zelfs blauw. Een rivier zoekt kronkelend haar weg. Fem heeft mij naar de rand gereden (waar is mijn parachute?). Met open mond heb ik dit resultaat van miljoenen jaren erosie, ijstijden en vulkaanuitbarstingen eens goed kunnen aanschouwen. Het is hier wonderschoon. Aan het einde van de rondleiding gebruiken we een late lunch in een Indianendorp. Heerlijk. Rijst, bonen, bbq ribs en kip. Om vier uur zouden we eigenlijk weer richting Las Vegas gaan maar natuurlijk zijn er weer 2 idioten die te een half uur te laat komen. Deze Thaise mijnheer en zijn verlopen wijf hebben bij het betreden van de bus nog praatjes ook. Ongelofelijk. De mijnheer zegt tegen een medepassagier "U zit op mijn plek". Mijn nekharen gaan overeind staan. Nog stennis maken ook! Je moet het maar durven. We arriveren dan ook later dan gepland bij ons hotel. Wederom hebben we een heel aangename dag gehad. Coyotes gezien. En berggeiten. Overigens zijn wij ook nog bij de Hooverdam en Lake Mead geweest, heel indrukwekkend. Fem heeft daar een aantal schitterende foto's gemaakt.

30 december 2011 Het oude Vegas…

Wij hebben ons vanochtend per rolstoeltaxi naar Fremont Street laten brengen. Fremont Street is gelegen in Downtown Las Vegas en dit straatje is gedeeltelijk overdekt. Je vindt hier voornamelijk de wat oudere hotels en casino's zoals het Golden Nugget en het Plaza. Met twee vet opgedirkte showgirls heb ik hier dan ook een hele foute foto laten nemen. Ondanks het feit dat het overdekte deel van Fremont Street heel veel sfeer uitademt komt het op mij over als een beetje vergane glorie. In tegenstelling tot de Strip struikel je bijna over de zwervers, bedelaars en alcoholisten. Bij veel winkeltjes kunnen deze mensen terecht met voedselbonnen, schrijnend eigenlijk. Bovendien zijn we getuige van een nogal hardhandige arrestatie van 1 van hen. Er is so wie so veel politie aanwezig, zelfs LV Marshalls. Veel panden staan inmiddels leeg en wanneer je buiten het overdekte deel komt, is het eigenlijk armoe troef. Best jammer want we hebben hier heerlijk ontbeten (Giant Breakfast Burrito) en de vele oude casino’s en hotels roepen een leuke en authentieke sfeer op van enkele decennia geleden. Helaas zijn we er toch snel op uitgekeken. Het is gewoon allemaal een beetje smoezelig. We besluiten de bus terug te nemen in de richting van de Strip. Wij zijn op dit idee gekomen omdat veel bussen een rolstoellogo hebben en ze zijn aanmerkelijk goedkoper dan een taxi. Zo betaal je voor een rit van maximaal 2 uur $5,-. Wanneer de bus arriveert wordt er voor mij een treeplank uitgelegd en blijkt dat de bus 2 man vriendelijk personeel aan boord heeft om mij te begeleiden en vast te zetten middels een beugel en een gordel. Daar kunnen ze in Nederland, en in het bijzonder bij Connexxion, nog wel wat van leren. Ik wil hier trouwens aan toevoegen dat heel Las Vegas bijzonder rolstoelvriendelijk is. De trottoirs zijn overal egaal en hebben allemaal op- en afritten. Liften alsmede aangepaste toiletten zijn er in overvloed. De busrit duurt langer dan verwacht maar schept een heel duidelijk beeld van de omgeving buiten het centrum van Las Vegas. Het wemelt hier van de motels, tattooshops, trouwkapellen, bail bond shops en wasserettes. Het ziet er ook hier allemaal een beetje verlopen uit. We laten ons afzetten bij de halte voor Caesars Palace Hotel en onder het genot van een drankje hebben we op het terras dit dagboek bijgewerkt. Na terugkeer in ons hotel hebben we voor het eerst gebruik gemaakt van het dinerbuffet en dit was wederom overheerlijk. Je kunt zoveel sushi eten als je wil en de gehele Italiaanse, Mexicaanse en Aziatische keuken is vertegenwoordigd. 

31 december 2011 Apotheose…

Wat mij betreft is 31 december 2011 de meest verrukkelijke dag van het afgelopen jaar geworden. En eerlijk gezegd is dat verrukkelijke doorgegaan tot 3 uur 's ochtends op 1 januari. Ik had voor de afgelopen 24 uur een bepaald scenario in mijn hoofd en dit scenario is tot op de minuut bewaarheid geworden. We zijn op de 31e wat later opgestaan en hoewel we al een aantal casino's hadden bezocht zijn we nu voor het eerst gaan gokken. We hebben ons een paar uur kostelijk vermaakt en uiteindelijk het astronomische bedrag van $12,- winst gemaakt! Aansluitend hebben we om half vijf een bezoek gebracht aan een show van Chriss Angel. Nu zijn wij helemaal niet van die show- of illusionistenliefhebbers maar deze show alsmede het geluid, de totale omvang en de aankleding hiervan, was op zijn zachtst gezegd heel indrukwekkend te noemen. Hoe deze meestersillusionist het voor elkaar krijgt weet ik natuurlijk niet, maar we hebben allebei met open mond zitten kijken en bovendien genoten van de humor in deze show. Nadien zijn we Aziatisch gaan eten en het was overheerlijk maar natuurlijk weer veel te veel. Na het diner zijn we even naar de kamer geweest om onze jassen aan te doen en we hebben ons wederom door een rolstoeltaxi op laten halen. Wij hebben ons naar het The Palms Hotel laten brengen en daar is wederom een grote wens in vervulling gegaan. Wij hebben daar namelijk kunnen genieten van een live optreden van John Legend. We zaten nog geen 20 meter van het podium en oh mijn hemel, wat kan die man zingen zeg! Kippevel en tranen in mijn ogen, werkelijk waar. Ik krijg er nu nog de rillingen van. Na de late show, het was even na elven, hebben we nog geprobeerd om de afterparty in de Moon Club bij te wonen maar de kaarten hiervoor waren $100,- per persoon. Dat vonden we net even teveel van het goede. We hebben ons vervolgens met een noodgang naar de Strip laten brengen en geloof het of niet: om 6 minuten voor 12 waren we ter plaatse. Met veel emotie hebben we enkele minuten later bij het Caesars Palace onze fles bubbeltjes kunnen ontkurken. En toen begon het spektakel pas goed. Op 5 van de grote hotels werd dik 15 minuten lang een groots vuurwerk afgestoken. En als ik zeg vuurwerk, dan bedoel ik ook vuurwerk. Adembenemend! De gehele Strip was in het kader van oud en nieuw afgesloten voor het verkeer en samen hebben we ons maar in het feestgedruis gestort. Ik overdrijf niet wanneer ik zeg dat ruim 100.000 mensen zingend, drinkend, strippend en lachend de ader van Las Vegas in hun bezit namen. Overal brult muziek uit de boxen en het is een genot om door deze mensenmassa heen te lopen. Op leuke plekjes blijven we iedere keer even staan om te genieten van de muziek en de vele "happy newyears". Natuurlijk word ik weer bijna doodgeknuffeld door een dronken Mexicaan. Hij bleef maar volhouden dat ik zo op zijn broer lijk. Dat lijkt mij overigens heel sterk. Wanneer we even een plaspauze willen houden, betreden we het Monte Carlo en in het casino van dit hotel is het een compleet gekkenhuis. Een mensenmenigte host door het casino op de muziek van een dj, halfnaakte vrouwen dansen op de bar en de croupiers staan er een beetje zielig bij. Ik had hier best nog wel even willen blijven ware het niet dat het inmiddels bloedheet is en er overal flink wordt gerookt. Uiteindelijk vervolgen we onze weg over de Strip en om half 3 arriveren we bij ons hotel. De politie, in grote getale aanwezig, heeft dan een deel van de strip alweer ingevorderd en de schoonmaakploegen zijn dan al aan de gang. We nemen samen nog een borrel maar al na enige minuten gaan onze luiken dicht. Dit was een van de beste, zo niet de beste jaarwisseling die ik ooit heb meegemaakt.

1 januari 2012 Happy New Year…

Ik had voor vandaag eigenlijk het voornemen om de Strip op te gaan en daar te blijven tot vanavond. Wanneer we echter in het zonnetje zitten te brunchen en we onze tanden in een quesadilla zetten merk ik pas hoe gaar ik eigenlijk ben. En er wordt mij n.b. om 12.00 uur gevraagd of ik een mojito wil want de koffie is op. Pfff…

Met het verstrijken van de uren wordt ik eigenlijk steeds lomer en lomer. Het is ook niet zo gek. We lagen vanochtend om 3 uur in bed na een hele hectische dag en nacht en vanochtend om 10 uur waren we weer uit ons bedje. Uiteindelijk is het dus een kort dagje geworden. We hebben echter wel een bezoek kunnen brengen aan de Miracle Mile Shops. Dit is een heel groot winkelcentrum en het bijzondere ervan is dat het plafond hier grotendeels is beschilderd met een blauwe lucht en witte wolken. Door het samenspel van enerzijds de kromming van het plafond en anderzijds het licht lijkt het net alsof je buiten loopt en de wolken lijken te bewegen. Het is heel bijzonder om te zien. Na het bezoek aan het winkelcentrum kunnen we nog even in de zon gaan zitten. Maar we zijn allebei van mening dat we in plaats van doorwandelen beter terug kunnen gaan naar het hotel. Ik zelf zit er aardig doorheen en ik hoef ook niet meer uitgebreid te eten. Het is wel even mooi voor vandaag. Met een cheeseburgertje van de foodcourt, genieten we nog even van een filmpje op de kamer, waarna we vroeg te bed gaan.

Happy New Year allemaal!

2 januari 2012

Vandaag was onze laatste dag in Las Vegas. En eerlijk gezegd hebben we iedere minuut ervan heel erg goed besteed. We zijn weliswaar in herhalingen vervallen, maar we hebben toch gemeend om vandaag de Strip bijna in zijn geheel heen en weer te lopen. Ik denk dan ook dat we vandaag de meeste kilometers hebben afgelegd. Ik zelf heb het er graag voor over gehad. Het is een soort van afscheid van alle indrukken geweest. Zie het maar als voor de laatste keer de unieke sfeer opsnuiven van een hele indrukwekkende stad. Morgenochtend om 6 uur vliegen we via Detroit terug naar Nederland. Over een paar uur moeten we dus alweer op. We hebben dan ook besloten om heel bijtijds naar bed te gaan.

Wat valt er nog te vertellen over Las Vegas? Nou, genoeg. Maar het is leuker om het zelf te gaan zien, simpel…

Nog wat feitjes. In Las Vegas mag er in alle casino´s worden gerookt en in het openbaar overal alcohol worden gedronken. Saillant detail: In het nabijgelegen Boulder City geldt al jaren een gokverbod.

Las Vegas is één van de meest rolstoeltoegankelijke steden waar we zijn geweest. Proficiat…

Bedenk eens iets geks, ze hebben het hier. Tot Coca Cola fonteinen aan toe…

Een Ferrari huren? 500 USD, no problem…

Ik ben een hemelse ervaring rijker. Vegas is pricy…but priceless!