El Gouna

Verandering van spijs doet eten, zegt men. Niets is minder waar, zoveel is mij de afgelopen week wel duidelijk geworden. We hebben een week kunnen genieten van een totaal andere omgeving en het heeft ons bijzonder goed gedaan. We hadden het ook even nodig na een zeer drukke en moeilijke periode.

 

Ik bezoek in de regel een land nooit voor een tweede keer: er is gewoonweg teveel te bewonderen en te ontdekken in deze wereld en ondanks dat ik vele geweldige zaken heb mogen aanschouwen keer ik zelden terug en ga liever op zoek naar “het nieuwe”.

 

Egypte vormt hierop een uitzondering. In 1997 bracht ik al eerder een bezoek aan dit schitterende land van de farao’s in de vorm van een rondreis maar mijn huidige lichamelijke conditie laat dit helaas niet meer toe. Deze vakantie dus geen Luxor en de Vallei der Koningen, geen Nijlvallei met haar spectaculaire zonsondergang. Gizeh, Karnak, Hatsepsut en de Kolossen van Memnon gaan aan onze neus voorbij...helaas. Ik had het Fem graag willen laten zien.

 

Deze keer zijn we afgereisd naar El Gouna, Egypte (een dertigtal kilometers ten noorden van Hurghada) en het kleine dorpje bleek een goede keuze. El Gouna is weliswaar in zijn geheel “aangelegd”, het dorpje oogt als een oase in de woestijn vanwege de vele lagunes en de in typisch egyptische stijl opgetrokken huizen, resorts en hotels. Vrijwel de gehele omgeving is toegankelijk en rolstoelgeschikt, zowel binnen als buiten het resort en zelfs een bezoek aan het strand in mijn rolstoel behoorde hier tot de mogelijkheden, mede dankzij de uitstekende strandmanager Abbas. Aangezien ik in jaren niet op het strand was geweest had ik mijn plekje snel gevonden…

 

El Gouna heeft zelfs een heuse “downtown”. Bepaald geen Manhattan maar groot genoeg om gezellig te eten, te drinken, uit te gaan en te winkelen en klein genoeg om charmant te blijven. Voor wie aan het drukke Hurghada wil ontsnappen is El Gouna een uitstekend alternatief. Er is hier weinig te doen, je komt er tot rust. Duikliefhebbers zitten hier uitstekend. Een weekje was genoeg en de tijd vliegt om. Maar koud een dag terug in Nederland heb ik al spierpijn. Het is ook weer even wennen: van 30 graden en onbewolkt naar 8 graden en pisweer. God, wat mis ik die warmte…