Woensdag 10 augustus , dag van aankomst

We zijn vanmiddag om half 1 Nederlandse tijd vertrokken vanaf Schiphol en ruim 11 uur later bevinden we ons in Havana, Cuba. We hebben lang naar deze bestemming uitgekeken en het is in meerdere opzichten een feestje want we zijn vandaag exact 10 jaar getrouwd. De reis is voorspoedig verlopen. We hadden vooraf stoelen geboekt in de comfort class. Buiten de extra beenruimte heb je dan nog een aantal privileges. Zo kan je bijvoorbeeld een home entertainmentset huren en dat hebben we dan ook gedaan. Een aantal films en een tukje later zijn we in eerste instantie in Varadero geland. Daarna volgde nog een rit met minivan naar Havana. Hoewel de autorit eigenlijk een beetje teveel van het goede is na de vlucht van 9 uur, zijn we toch als een kind zo blij om dit te mogen meemaken. Wanneer we n.l. vanuit de auto naar buiten kijken realiseren we ons al heel snel dat we in een totaal andere wereld terecht zijn gekomen. De lokale bevolking is aan het begin van de avond nog lekker aan het badderen in zee en langs de weg grazen koeien, geiten en paarden. Maar wat het heel erg bijzonder maakt zijn de vele auto's uit de jaren '50. Natuurlijk hadden we ons er al een voorstelling van gemaakt maar dit is echt smullen! Oude Fords, Cadillacs, Oldsmobiles, het zijn er teveel om op te noemen. Sommigen zien er piekfijn uit, anderen lazeren van ellende bijna uit elkaar. Op het moment dat we denken dat we al het één en ander hebben gezien, komt ons een bus tegemoet met het opschrift "Amersfoort NS". Het is bus nummer 7, waarschijnlijk een aantal jaren geleden geïmporteerd vanuit Nederland. Het is hilarisch om te zien. Naast onze auto rijdt nog een voorbeeld. Wederom een bus met het opschrift OV9292 reisinformatie! We hebben dus al wat afgelachen vandaag.

Wanneer we bij het Parque Central hotel arriveren, blijkt al snel dat dit een zeer goede keus is. We logeren midden in het oude centrum van Havana en alle bezienswaardigheden bevinden zich op loopafstand. Grote kamer, rolstoelvriendelijk maar helaas een laag toilet. Het ziet er verder schitterend uit. Nadat we in de lobby van het hotel nog een hapje en een drankje hebben gebruikt, valt al snel het doek. Na de lange reis en het daarbij horende tijdverschil zijn we wel aan onze nachtrust toe. In Nederland is het nu al vroeg in de ochtend.

Donderdag 11 augustus

We hebben allebei best lekker geslapen. Om 9 uur 's ochtends vervoegen wij ons naar de ontbijttafel waar mijn ouders al zitten te wachten. Ja, zij zijn ook mee en feitelijk hebben we deze reis van hen cadeau gehad. Na het ontbijt nemen we plaats in de lobby omdat we een afspraak hebben met de dame van de reisorganisatie. Ik hou hier helemaal niet van. We zijn zelf al aardig ingelezen en dit soort gesprekken gaan meestal al snel over het maken van excursies. We maken dan ook snel duidelijk dat we vooralsnog ons eigen plan trekken. Om de afstanden op de kaart een beetje in te kunnen schatten besluiten we om vandaag via El Paseo de Marti noordwaarts te lopen naar de zee. El Paseo heeft qua structuur wel iets weg van de Ramblas in Barcelona maar is een heel stuk kaler. Het is een genot om hier rond te lopen. Aan weerszijden van El Paseo zijn de meeste gebouwen inmiddels vervallen maar als ik mijn fantasie er een beetje op los laat kan ik mij heel goed voorstellen hoe het hier in de vijftiger jaren moet zijn geweest. Het is ongetwijfeld destijds een uitermate bloeiende periode geweest. Hier en daar komen de Art Deco kleuren je nog tegemoet maar het is wel duidelijk dat er momenteel geen financiële middelen zijn om zaken echt op te knappen. Je merkt het overigens ook in de weinige supermarktjes: een heel beperkt aanbod en veel lege schappen. Als winkels al een etalage hebben, staat er bijna niets in. Het is dan ook heel moeilijk om te herkennen of iets een winkel is en of deze open is. Wanneer we de waterkant bereiken doemt aan de overkant een eeuwenoud fort op. Het is een schitterend plaatje en we kunnen wel foto's blijven nemen. Via de Agramonte lopen we terug richting het hotel. Aan deze straat zijn o.a. het museum van schone kunsten en het museum van de Revolutie gesitueerd. Overigens valt ook op dat vele muren beschilderd zijn met afbeeldingen en leuzen zoals "Alles voor de revolutie". Waar je ook kijkt, Ché Guevara en Fidèl Castro kijken overal terug.

Wanneer we het hotel bereiken besluiten we om maar even een aantal uurtjes pauze in te lassen. Het is in Havana 35 graden en tijdens de heetste uren van de dag is het niet om uit te houden. De stralen zweet lopen constant over onze ruggen. De komende dagen zullen we iets vroeger op pad gaan om de ergste hitte te mijden. Aangezien ons hotel beschikt over een zwembad op de 9e verdieping vleien we ons neer bij het zwembad en het terras en we genieten van het fantastische uitzicht. Het dak biedt in alle richtingen een geweldig portret van zowel het oude als het nieuwe Havana.

Na het opknappen op de kamer, zijn we na een omweg via het Capitool in de Calle Obispo gaan eten bij Floridita. Dit is een echt Cubaans café-restaurant waar in het café gedeelte dikke sigaren worden gerookt onder het genot van een Banana Daiquiri en Cubaanse muziek en waar je heerlijk kunt eten in het restaurantgedeelte. Of je nu vis neemt of vlees, alles is superlekker en vers. Het enige wat er aan ontbreekt is verse groenten. Het is hier niet of nauwelijks te vinden. Na ons lekkere maaltje gaan we terug naar het hotel. Op een dag als vandaag doe je niet uitzonderlijk veel maar de hitte zorgt ervoor dat het toch een uitputtingsslag wordt. We gaan dan ook redelijk bijtijds te bed.

Vrijdag 12 augustus

We zijn vandaag na het ontbijt wederom de Calle Obispo ingelopen. Het is één van de leukste straatjes in het oude Havana en het is hier een drukte van belang. Er lopen overal mensen van jong tot oud en hoewel het straatje geen schim meer is van wat het was in de vijftiger jaren, kunnen we in de vele barretjes en restaurants op nostalgische foto's zien hoe het hier vijf decennia geleden aan toe ging. Veel foto's van strak in het pak gestoken Amerikanen met hun gleufhoeden en een dikke sigaar in de mond. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het af en toe niet helemaal begrijp: men is hier een revolutie gestart om vooral de Amerikanen weg te krijgen maar ik krijg de indruk gezien het aantal foto's en afbeeldingen dat men toch met weemoed terugkijkt naar de rijke jaren van Havana.

Het is een beetje vergane glorie maar het Havana van 2011 blijft ook een lust voor het oog. Aan het einde van de Calle Obispo bereiken we het Castillo de la Real Fuerza. Dit is een aan de waterkant gelegen fort compleet met kanonnen en momenteel is het ingericht als museum. Hier vind je vooral veel informatie over de vijftiende en zestiende eeuw waarin vooral de Spanjaarden de dienst uitmaakten. Er is hier van alles te zien: vooral veel opgedoken gouden sieraden, wapens en kledij en in de diverse ruimtes krijg je een complete indruk van hoe bijvoorbeeld de Spaanse galjoenen waren ingericht. Het is trouwens heel lekker om hier even binnen te zijn, want het is inmiddels al weer aardig warm geworden en binnen in het fort is het lekker koel. Na ons bezoek aan het fort besluiten we even uit te waaien op een terrasje aan de waterkant. Je hoeft je hier niet te vervelen. Er is in Havana altijd en overal wel iets leuks te zien. De ene oldtimer is nog mooier dan de andere, af en toe komt er een zijspanmotor voorbij scheuren of een paard en wagen voorbij sjokken. Het kan hier allemaal. Wanneer we wederom richting ons hotel gaan besluiten we de lunch te gebruiken in een authentiek Cubaans restaurant. Het eten laat even op zich wachten, maar wanneer het eenmaal is gearriveerd likken we weer onze lippen af. We genieten van de live muziek die je hier overigens overal tegemoet komt. Muziek neemt sowieso een speciale plaats in in deze samenleving. Het leven speelt zich voornamelijk af op straat en er staat altijd wel een deur of een raam open waaruit de Son-muziek je tegemoet brult. We hebben veel lol bij het naar binnen gluren. Achter de ene deur bevindt zich b.v. een compleet familierestaurant met 16 eters of een bomvolle kapsalon op 8 vierkante meter, achter een andere deur staan in een ruimte van 1 bij 2 alleen maar 2 schommelstoelen en een televisie. Oma's zonder tanden begroeten ons hartelijk al zijn er ook bij die alleen maar lopen te bedelen. In de namiddag trekken we ons weer terug op het terras op de 8e verdieping. Wanneer we daar de lunch gebruikt hebben willen we aan het zwembad gaan zitten. Het is eigenlijk een beetje tegen beter weten in. Er hangen al uren donkere wolken boven Havana en het onweer is duidelijk te horen. We zitten dan ook nog geen 2 seconden aan het zwembad of de dikke druppels vallen naar beneden. We wijzigen de plannen dus maar en trekken ons terug op onze kamer. Wanneer we in de avond de straat op gaan om te dineren merken we duidelijk dat de bui een beetje verkoeling heeft verzorgd. Het is echter van korte duur. Wanneer we in een restaurant zonder airco zitten te eten loopt het zweet in stralen over mijn rug. Ik word bijna misselijk van de warmte en ik laat als noodoplossing maar een aantal servetten onder mijn shirt doen. Het werkt. Zo kunnen we in ieder geval op een rustige manier af eten. Overigens speelt ook hier een band live muziek. En eerlijk is eerlijk: ze doen het uitstekend. Ook het danspaar dat de band begeleidt, is erg leuk om te aanschouwen.

zaterdag 13 augustus

We zijn vandaag wederom via de Calle Obispo Havana Vieja in gelopen. Vrijwel aan het einde bevindt zich in een parkje een kleine boekenmarkt. Buiten boeken kan je hier ook andere zaken kopen zoals oude fotocamera's, zakhorloges enzovoort. Bijna elk boek dat er te koop is gaat over Ché, Fidèl, Marti of de revolutie in het algemeen. Vlakbij het boekenmarktje ontdekken we achter één van de vele zijstraatjes, de Cathedral de la Immaculata Concepcion. Deze kathedraal ziet er fantastisch uit en is gelegen aan een heel mooi plein omringd met galerijen met zuilen. Op het plein kan je met een heer of een dame in authentieke kleding op de foto. Wij staan er dan ook gekleurd op met een Cubaan met een dikke sigaar in de mond. Aangezien we alweer dicht bij de waterkant zijn, besluiten we om op een overdekt terras aan het water even verkoeling te zoeken. Het geeft ons ook weer even de gelegenheid om de voorbij komende oldtimers te aanschouwen. Het lijkt hier overigens wel een verzamelplaats voor prostituees. Er is zitten namelijk nogal veel schaars geklede dames bij elkaar aan tafel. De één nog verlopener dan de ander, beslist geen lust voor het oog. Cubaanse dames lijken patent te hebben op een dikke buik, een dikke kont en het liefst kleden ze zich een maatje te klein. Ze schamen zich er ook niet voor.

In de loop van de middag lopen we via El Paseo weer richting het hotel. Ook vandaag ziet de lucht er dreigend uit en we weten het gelukkig droog te houden. Overigens is El Paseo in zijn geheel ingericht als kunstmarkt. De lokale bevolking toont zijn kunsten en eerlijk gezegd zitten er hele mooie zaken bij.

In de loop van de avond zijn we terug gekeerd naar het plein voor de Kathedraal. Het lijkt net een sprookje: de gebouwen zijn sfeervol verlicht en bijna het gehele plein is omgetoverd tot een openluchtrestaurant. Het is beslist een unieke ervaring om hier te dineren. Ook al omdat we tijdens het diner kunnen genieten van drie violisten en een cellist. Zij spelen voornamelijk klassieke muziek maar zij hebben zich et populaire genre ook eigen gemaakt. Helaas is mijn eten letterlijk niet om over naar huis te schrijven. Ik heb een visplateau van de grill besteld maar men heeft hier nogal de neiging om één en ander te lang te laten garen. Het gevolg is dat ongeveer alles hetzelfde smaakt en uitermate taai is. Ik vind het zonde van de kreeft, de inktvis en de garnalen. Uiteindelijk worden we nog blij verrast door vuurwerk. Het is op Cuba carnaval. Als afsluiter hebben we op de kamer met zijn vieren nog een borrel genomen. We kunnen wederom zeggen dat we een heerlijke avontuurlijke dag achter de rug hebben.

zondag 14 augustus

Het lijkt eentonig te worden maar ook vandaag zijn we het oude Havana ingetrokken. We hebben inmiddels aan weerszijden van de Calle Obispo een aantal andere straatjes ontdekt. Deze zijn weliswaar minder sfeervol maar de Calle Obispo bestaat voornamelijk uit kinderhoofdjes en na vier dagen gestuiter weet ik dat nu wel. De nadere straatjes zoals O’Reilly zijn wat beter begaanbaar i.v.m. de aanwezigheid van asfalt. Bij het al eerder genoemde boekenmarktje trekken we nu zijwaarts het oude Havana in en dit gedeelte is ongetwijfeld het beste onderhouden. Heel knus, pittoreske straatjes en pleintjes. De gebouwen zitten over het algemeen dik in de verf en ik vind hier heel veel kleine restaurantjes, terrasjes, sigarenwinkeltjes en veel kleine musea. Er zitten een aantal heel bijzondere bij. Je hebt hier bijvoorbeeld een museum voor chocola, een museum voor rum waar ik tot mijn grote verdriet niet naar binnen kan en er is zelfs één museum met allerhande wapentuig. Overigens zien we ook in deze wijk overal kanonnen en kanonskogels. Men gebruikt deze in Havana dikwijls als afscherming van straten voor het verkeer. Ik vind het wel bijzonder gevonden. Het voegt in ieder geval heel veel toe aan de authentieke sfeer. Ook vandaag horen we in de verte onweer maar aangezien de zon nu nog schijnt wagen wij het er maar op en lopen we nog even naar de waterkant met het oog op het diner moeten we even een restaurant checken. El Templete staat namelijk in diverse folders omschreven als een MUST EAT in Havana. In de avond hebben we het aan den lijve kunnen ondervinden, het was grandioos!

maandag 15 augustus

We hebben vandaag een magische dag gehad. Aangezien we al vele delen van het oude Havana te voet hebben bezocht, hebben we het besluit genomen om het vandaag eens geheel anders te doen. Om 11 uur stappen we met zijn vieren in een oldtimer cabriolet. Het merk is me even ontschoten maar dit exemplaar is in 1949 gebouwd en op Cuba rijden er maar 2 rond. Het ding stinkt naar diesel, de meters werken niet maar ik vind het idee dat we in een auto rijden die gefabriceerd werd toen mijn beide ouders nog maar 3 jaar jong waren, uitermate grappig. We zijn bij het hotel gestart en via El Paseo zijn we de tunnel in gedoken welke ons naar La Fortaleza Morro brengt. Dit is het fort dat we eerder deze week vanaf El Paseo hebben kunnen aanschouwen. Wanneer we per persoon 1 peso betalen mogen we zelfs het militaire terrein op. Het bestaat voornamelijk uit heel erg goed onderhouden residenties van de generaals. Schijnbaar is hier wel geld voor. Het terrein heeft verder een imposant uitzichtpunt van waaruit we mooie plaatjes kunnen schieten van zowel het oude als het nieuwe deel van Havana. Vervolgens rijdt de chauffeur door de tunnel terug en draait de Malecon op. Dit is een lange kustweg die ons van het oude Havana naar het nieuwe gedeelte brengt. Onderweg passeren we het hotel Nacional (voorheen het casino) en het luxe Riviera Hotel. Saillant detail: we passeren ook de Amerikaanse ambassade, maar deze is vrijwel onherkenbaar omdat de nauwelijks andere vlaggen dan de Cubaanse worden gevoerd. Overigens is eigenlijk alles wat Amerikaans is, hier uit den boze. Onze chauffeur laat ons verder de wat luxere buitenwijken zien, alsmede het plein van de Revolutie. Er staat hier een torenhoog monument en ook hier kijken zowel Fidèl als Ché vanuit de hoogte over het plein. Voorts rijden we naar Miramar. Aan de rand van dit moderne wijkje komen we in een totaal ander landschap terecht. Het is hier heel bosrijk, de begroeiing is heel tropisch en er stroomt een wilde beek door het bos. Aan het water ligt een restaurantje en we nuttigen hier heerlijke pina collada's. Wanneer ze geserveerd worden wordt ons duidelijk gemaakt dat er geen rum in zit. Wij denken, ben je belazerd! Ben je bedonderd! Natuurlijk moet er rum in, anders is het toch geen echte pina collada! We hebben er al bijna 2 uur op zitten, wanneer we vragen of onze chauffeur nog even een rondje door het oude Havana wil rijden voordat hij ons naar het hotel terugbrengt. We passeren hierbij nog het grote centraal station waar allerlei oude locomotieven zijn tentoongesteld. Als laatste aanschouwen we de vele aanleghavens voor kleine cruiseschepen. Om iets na enen zit het er op en onze rode cabriolet brengt ons terug voor de deur van het hotel. Dit was echt de moeite waard en we zullen er zeker nog vaak over napraten. Na onze rit genieten we op het dak nog even lekker van het terras en het zwembad. Het is zeer aangenaam om bij 35 graden en een klein beetje wind, een rummetje met ijs en een wit wijntje te nuttigen. Heerlijk, deze vakantie. Het enige waar we ons druk over hoeven te maken, is waar en hoe laat we gaan eten.

dinsdag 16 augustus

Gisteravond hebben we nabij de boekenmarkt nog heerlijk in de buitenlucht gegeten. Het was wederom meer dan de moeite waard. We hebben inmiddels wel geleerd dat je buiten het hoofdgerecht geen voor- of bijgerechten hoeft te bestellen want de hoeveelheden zijn zo groot dat je er bij wijze van spreken dagen van kunt eten. Fem vindt het wel jammer, want alle gerechten zien er bijzonder lekker uit en kosten relatief heel weinig. We hadden hoe dan ook weinig voedsel over, want aan de linkerkant zit een klein poesje om hoog te kijken en aan de rechterkant een heel klein hondje dus heel per ongeluk valt er wel eens wat op de grond. We hebben ons overigens tegoed gedaan aan diverse soorten vlees met als bijgerechtje zwarte bonen. Het was dus weer smullen. Op de kamer hebben we nog een afzakkertje genomen maar voor ons allemaal gaat al snel het licht uit.

We zijn vanochtend langs het Capitool zuidwaarts gelopen richting het centraal station. Er is hier een soort van buitenmuseum met locomotieven en het is best aardig om te zien. Via veel kleine straatjes bereiken we weer het oude plein. Na een tussenstop op de Calle Mercado begeven we ons via O'Reilly richting het hotel. Ook vandaag hebben we weer een aardige afstand afgelegd. We kunnen dan ook wel constateren dat we in Havana het meeste wel hebben gezien. Vanavond gaan we nog één keer eten bij El Templete omdat de sfeer alsmede het eten werkelijk fantastisch was. Morgen is dan de laatste dag in Havana. We zullen het dan rustig houden.

woensdag 17 augustus

We hebben het vandaag inderdaad rustig gehouden. We zijn eerst later aan het ontbijt verschenen, hebben er ook wat langer de tijd voor genomen en de rest van de dag hebben we het zonnebaden afgewisseld met een overdekt terrasje voor een hapje en een drankje. Nadat we ons opgefrist hebben heeft Fem stukje bij beetje al de bagage ingepakt en als avondeten eten we met zijn vieren lekkere snacks op het terras op de 8e verdieping. Na een drukke week Havana wacht ons morgen een rit naar Varadero alwaar we nog een kleine week zullen verblijven. Na de lange dagen in Havana zal in Varadero voornamelijk de nadruk worden gelegd op luieren, luieren, en nog eens luieren. Overigens hebben we gisteravond bij El Templete nog verrukkelijk gedineerd. Ikzelf heb genoten van het visplateau met o.a. kreeft, garnalen, witvis, zwaardvis en tonijn. Fem heeft genoten van met kreeft en serranoham gevulde snapper. Daarna hebben we voor het laatst de vele kinderhoofdjes getrotseerd. Persoonlijk ben ik blij dat ik daar van af ben want na een week gestuiter weet je het wel. Het komt mijn nek niet echt ten goede. Hoe dan ook: ik kan Havana aan iedereen aanbevelen. Ook aan rolstoelgebruikers. Het is weliswaar een aardige kluif om de stad door te komen maar we hebben de afgelopen jaren wel erger meegemaakt. Hou er alleen rekening mee dat geen enkel restaurant een invalidentoilet heeft.

Op naar Varadero.

Donderdag 18 augustus

Het was een horrordag! Ik kan niet anders zeggen. Laat ik bij het begin beginnen:  wanneer we ons klaarmaken voor het ontbijt kom ik tijdens de toiletgang nogal hard in aanraking met de spoelbak. Het ding klapt en voordat we kunnen reageren staat alles onder water. Fem draait snel de kraan van het toilet dicht maar het leed is al geleden. We kunnen alleen nog maar alle handdoeken en badjassen op de grond gooien om het geheel weer enigszins droog te dweilen. Een lekker begin…

Volgens het schema worden wij om 9 uur met een minibus opgehaald om naar Varadero te vertrekken. Gisteren vonden wij nog een briefje onder de deur met de tekst: denk er aan, 9 uur worden jullie opgehaald. Mijn vader zegt echter dat hij gisteravond laat nog is gebeld door de reisagent met de vraag of we niet liever om 12 uur zouden vertrekken. We zijn hiermee niet akkoord gegaan, we hebben n.b. deze reis en de transfers 3 maanden geleden al geboekt en nu zouden we dus de helft van de dag al kwijt zijn voordat we aan de rit van ruim 3 uur kunnen beginnen. Wat er volgt laat zich natuurlijk wel raden: om kwart over 9 voelen we al nattigheid vanwege het feit dat er nog geen busje is en dan begint het heen en weer gebel. Keer op keer wordt er gezegd over 10 minuten, dan weer over 20 minuten en wanneer we voor de zoveelste keer bellen waar het busje blijft, wordt er helemaal niet meer opgenomen. Kwader kan je me eigenlijk niet krijgen. We weten namelijk dondersgoed dat we in de zeik worden genomen en voorgelogen dat het gedrukt staat. Zeg dan gewoon: er is geen andere mogelijkheid en hou als reisagent nou eens op met het ophangen van lulverhalen. Wij wisten om 9.15 al lang dat we dit door onze strot gedouwd zouden krijgen. Noem het ervaring. Ik heb aan het begin van de week al gezegd dat ik niet zit te wachten op de praatjes van reisagenten. Mijn vader heeft later nog eens telefonisch benadrukt dat men bijzonder weinig heeft gedaan en hij heeft ook nog eens gevraagd waarom ze telefonisch niet bereikbaar waren. `Sorry, sorry´ wordt er gezegd. Dat liegen. In mijn gezicht. Ik word er echt misselijk van. Uiteindelijk worden we om 11.45 opgehaald...

Maar het kan blijkbaar nog veel erger. De trut van een reisagente heeft namelijk ook nog eens het verkeerde hotel ingevuld op het werkbriefje van de chauffeur dus staan we op deze allesbehalve fijne dag ook nog eens bij de receptie van het verkeerde hotel. In plaats van Paradisus Princessa Del Mar heeft men ons bij het Paradise afgezet. Het gevolg is dat we wederom kunnen gaan bellen met de reisagente om een nieuwe taxi te sturen. Duurt ook weer een uur. Alsof het allemaal al niet vermoeiend genoeg is, iedere keer in en uit de rolstoel en taxi. We zijn vanochtend om 7 uur opgestaan en om half vier 's middags zitten we dan eindelijk aan het zwembad van ons hotel.

Maar...ik heb net aan mijn Princessa del Mar cocktail zitten nippen en eens goed om mij heen gekeken en dan is al het leed al heel snel vergeten. Dit is verreweg het mooiste hotel waar ik ooit heb mogen verblijven. Het is all inclusive met een extra bar annex keuken voor 24 uurs service, men heeft buiten het standaard buffetrestaurant nog  6 themarestaurants waar je ook niet hoeft te betalen (Italiaans, Japans, Frans, Aziatisch, Beachgrill). Je kunt hier bij het ontbijt al aan de champagne beginnen en tijdens het avondeten kun je je eigen vis uitzoeken om vervolgens a la minute door een kok te laten bereiden. Het is dan maar even wat langer wachten, maar ik word heel erg blij van vers gegrilde kreeft en sardines op mijn bord. Het hotel heeft verder een soort klavervormig zwembad met verschillende diepten en uiteraard een bar in het water. Onze kamer is meer dan riant, en tot onze vreugde is de badkamer prima aangepast met een hoog toilet en een douchezitje. Daar komt nog bij dat de bedden heerlijk hoog zijn en het maakt het voor mij een stuk gemakkelijker om eruit te komen. Het geheel is overigens gelegen aan een strand. Oh ja, zelfs de minibar is all inclusive. Ik heb het nog nooit gekker mee gemaakt. Ik heb mijn lach terug op mijn gezicht…

Vrijdag 19 augustus

Na het ontbijtbuffet hebben we met zijn vieren een plekje opgezocht aan het zwembad. Het hotel wordt omschreven als een oase van rust en eigenlijk kun je hier ook niets meer dan lekker luieren, eten en drinken. Voor alle papa's en mama's thuis zal ik het eens lekker inwrijven: dit hotel ontvangt geen gasten onder de 18 jaar. En wanneer je een hele dag aan het zwembad ligt is dat ook duidelijk te merken. Geen kinderanimatie. Geen gedrein, heerlijk.

Het is vandaag heel warm geweest en er stond bijna geen wind. Het is dus wel zaak om af en toe de schaduw op te zoeken. Net als gisteren overigens doemen er aan het eind van de namiddag stapelwolken op en binnen een tijdsbestek van 10 minuten komt het werkelijk met bakken tegelijk uit de lucht. Tegen de tijd dat we willen gaan eten staat een deel van het resort dan ook onder water. Waar hebben we dat toch meer gezien? Was dat niet in maart op Bali? Met een paraplu boven ons hoofd reppen we ons naar Sakura, het teppanyakirestaurant. De kok maakt er een feest van en mijn vader mag ook nog even achter de bakplaat plaatsnemen. De acrobaat! Gelukkig hebben we de foto's nog. Het eten was overigens verrukkelijk. Fem heeft de laatste paar dagen een beetje last van haar buikje en doet vooral lekker rustig aan. Uiteindelijk zijn we hier dan ook om bij te komen van de eerste drukke week. In de bar nemen we nog een neutje…

zaterdag 20 augustus

Tja, het wordt eentonig. Maar het was weer een heerlijke dag. Het was vandaag minder warm dan gisteren vanwege wat sluierbewolking in de ochtend en een stevige bries gedurende de hele dag. Ik heb lekker uitgebreid kunnen zonnen met mijn ipod in mijn oren en het is af en toe nog best lastig om een keuze te maken tussen een mojito of een rummetje reserva met ijs. Kunnen we nu al een weekje bijboeken? Het is hier net een paradijs. Wanneer je de tuinman even hartelijk aanspreekt snijdt hij een kokosnoot voor je open en deze zijn zo groot dat je er gemakkelijk een bekertje ijsblokjes in kan gooien. Dan even een paar minuutjes wachten en voorts kan je genieten van heerlijk gekoeld kokossap. Het personeel is overigens heel attent en het valt mij op dat ze heel intiem met elkaar zijn. Zo wordt er bij aanvang van een dienst onderling handen geschud en heel wat afgekust. Voor mijn gevoel hebben de meesten er ook heel veel lol in. Wij leggen dagelijks voor het kamermeisje een cadeautje op bed naast een paar pesos. We hebben uit Nederland wat schrijfgerei meegenomen en Fem heeft altijd wel een testertje met een lekker luchtje erin. Getuige de briefjes die we vinden wordt dit zeer gewaardeerd.

Zondag, maandag en dinsdag 21, 22 en 23 augustus

Over de laatste paar dagen kan ik eigenlijk heel kort zijn. We hebben genoten, genoten en nog eens genoten. Helaas heeft Fem zondag nog een ellendige avond gekend en ze is deze avond dan ook niet mee uit eten geweest. Ze heeft ervoor gekozen om even op bed te gaan liggen en dat is een goed plan gebleken. In de dagen erna is ze opgeknapt en aangezien ze weer lekker zit te eten en te drinken is ze blijkbaar weer bijna de oude. Maandag hebben we heerlijk Thais gegeten. Afgelopen zondag hebben we een bezoek gebracht aan de Italiaan. Ik weet het, ik praat veel over eten maar het is nu eenmaal zo ongelofelijk lekker. Overdag is het overigens oppassen geblazen want de temperatuur lijkt omhoog te zijn geschoten en er staat geen zuchtje wind. Zelfs ik als zonaanbidder trek me terug in de schaduw. Tot groot genoegen van veel andere hotelgasten want ik word er van alle kanten uiteraard weer fijntjes op gewezen dat teveel zon niet goed voor me is. Zelfs een Cubaanse neuroloog wil er eens met mij over in gesprek maar ik heb er even geen zin in. Ik heb vakantie, man…

Woensdag 24 augustus

Het zit er op. We vliegen inmiddels over de Atlantische oceaan richting Amsterdam. We zijn deze keer gelukkig wel op tijd opgehaald alleen krijgen we op de luchthaven weer te maken met Latijns-Amerikaanse taferelen. Van alle kanten bemoeit men zich met mijn rolstoel en de één weet het nog beter dan de ander. Ik heb heel wat afgereisd maar dit heb ik nog nooit meegemaakt. Ik moet uit mijn rolstoel omdat deze apart door een uitgebreide scan moet. Tja…het is in ieder land weer anders. Ik zal echter nooit wennen aan het feit dat er op een gegeven moment alleen maar gekletst wordt in plaats van dat men daadwerkelijk iets doet.

Maar nadien zijn we gelukkig snel door de douane. Op de heenreis had dit wat meer voeten in de aarde, want toen moest men de webcam van de muur afschroeven om van mij een foto te maken. Ik kwam namelijk niet boven de balie uit. Maar goed, we hebben na ons vertrek uit Cuba nog een tussenstop gehad in Cancun en ondanks dat deze nogal lang duurde en in het geheel niet vlekkeloos verliep, zijn we over een paar uurtjes weer in ons koude landje. Langs deze weg wil ik mijn ouders bedanken voor 2 hele fijne weken vakantie en met name de assistentie in Havana m.b.t. van het duwen van de rolstoel. Het zou voor Fem een te grote belasting zijn geweest en nu heeft ze toch wat meer de kans gekregen om lekker tot rust te komen.

Ik kan Cuba van harte aanbevelen. De wat oudere generatie is duidelijk het product van de revolutie. De wat jongere mensen echter zijn al hip, kleden zich over het algemeen modern en zien er verzorgd uit. Voor beide partijen geldt, dat wij het vriendelijke en aangename mensen vinden.