Vietnam

3/9/03

Nou, de eerste dag van onze vakantie hebben we dan nu alweer bijna in onze zak zitten. We hebben hem doorgebracht in het avontuurlijke…. Haarlem!! Uiteraard moet er weer wat bijzonders zijn met onze vakantie.

Dit keer is het een tyfoon die voorbij Hongkong raast of heeft geraasd, waardoor onze vlucht naar Hongkong 5 uur later vertrekt. Hierdoor missen we de aansluiting naar Saigon en hebben we i.p.v. de tussenlanding van 1 uur nu een tussenstop van 9 uur. “Gelukkig” zegt de dame aan de telefoon van Cathay die ons omboekt, mogen we dan wel van de luchthaven af want “Hongkong is ook hartstikke leuk”. Hen’s vader tipt ons als ervaren Hongkong-bezoeker over de sneltrein die ons in 15 minuten in het hart van Hongkong brengt: Kao Lung/Koo Loon. Vooralsnog dus alleen nog maar het terras van Brinkmann op de Grote markt gezien….

4/9/03

De eerste 11 ½ uur vliegen viel mee. Zoals Hen al had gehoopt, zaten er tv-schermpjes in de stoelen. Hen keek Matrix 2 en ik lag blauw om Jim Carrey in Bruce Almighty. Aardig wat slaap gepakt ook wel. Wonderwel hebben we eens de juiste immigratieformulieren gekregen om in te vullen en, SARS-obsessed als ze in Azië zijn, een uitgebreide “Medical Form”. Het gaat in Hongkong allemaal snel, we staan zo bij de speciale ronde trein-ticket balie waarover Hen’s vader het had en 3 min. Later zitten we in de “Airport Express” trein. Ca. 15 min. later zijn we in Koo Loon, 1 halte vóór Hongkong. Daar zouden alleen wolkenkrabbers zijn. Nou, Koo Loon kent ook aardig wat hoogbouw hoor. En druk, DRUK, overal; met verkeer, met mensen op straat, met uithangborden, met geluid. Wel grappig: miniwinkeltjes met van alles en nog wat, restaurantjes die er niet uitzien maar wel smakelijk geroosterde eend/varkensrib/gans in het raam hebben hangen. We lopen wat af, zeker omdat nergens een normaal cafeetje of barretje (zoals bij ons) te vinden is. Het is óf eten, óf sleasy…

Inmiddels zitten we ingecheckt en wel in het Vien Dong hotel in Saigon. We weten nog niet echt waar we zitten en dus lopen we even rond. De mensen leven echt op straat hier, ook slapen doen ze vaak op stretchers op de stoep. Al snel lopen we een drukte van belang in. Overal staan manden met groenten en kruiden te koop, en liggen kinderen te slapen terwijl pa en ma verkopen en bosuien bundelen. Het is de Ben thanh market waarin we verzeild zijn geraakt, zoals terug op de kamer uit de kaart zou blijken. Voorlopig weten we even genoeg: we gaan lekker douchen (héérlijk na zo’n wereldreis) en te bed (2.24 u., in Nederland 5 uur vroeger dus voor ons gevoel 21.24 u.).

P.S. het verkeer is wel een gekkenhuis. De brommertjes rijden je zo van je sokken. Gelukkig rijden ze wel rechts hier: in Hongkong rijden ze links en kijk je met oversteken dus steevast de foute kant op. Stoplichten zijn er zelden en dan alleen nog voor gemotoriseerd verkeer.