Costa Rica

26/8/02

Poeh, poeh, wat een reis zeg! Eerst 9 uur en 13 minuten naar Orlando, daar 1 ½ uur overstap en dan nog 2 uur en 51 minuten naar San José. De immigratieformulieren waren uiteraard weer eens een drama. In Orlando bleken we de foute te hebben gehad van Martinair en in San José moesten we vanaf de balie helemaal teruglopen naar de gate voor een prutspapiertje dat dan 5 min. later weer wordt ingenomen. Wat ook niet helemaal vlekkeloos ging was onze transfer vanaf het vliegveld naar het hotel want……... die was er niet! De toeristenservice van het vliegveld was gelukkig zeer behulpzaam. Op hun toestel belden we met de organisatie die onze transfer had moeten verzorgen. Toen die er geen zin in hadden namen we een taxi. Wat een verkeer in San José zeg! Het was wel spitsuur (ca. 18.00 u.) dat wel, maar dit leek wel op Bangkok joh! Alles blijkt er één- richting verkeer en de straatbordjes zijn er vaker niet dan wel. Zelfs als je goed telt (de Avenida’s en Calles lopen op in getal) is het nóg lastig.

We zijn beiden niet bijzonder gecharmeerd van deze superdrukke, chaotische stad vol Burger Kings en Mc. Donalds, waar je bovendien met onze pinpas maar bij 1 ATM terecht kan! Effe flink pinnen dus vóór we richting de Playa gaan. Het hotel (de goedkoopste die we vinden konden) is nog best oké: schoon en ruim genoeg (“The Tropical Breakfast” is een iets te mooie naam voor wat stokbrood en roerei en fruit, maar het smaakte ons perfect, al om 6.00 u.!).

We liggen trouwens al om 20.00 u. op apegapen. Niet zo vreemd als je bedenkt hoe lang je al op de been bent…

Alsof we straf hebben gaan we zonder avondeten naar bed, op wat pinda’s na die we nog van Martinair mee kregen. Nog in de war door het tijdsverschil worden we regelmatig wakker ’s nachts in het korte bed, maar we zijn blij dat we erin liggen!

27/8/02

Zoals Fem al heeft aangegeven: het tijdsverschil was bepaald geen pretje. Om 5 uur was ik al wakker, 6 uur aan het ontbijt en om 7 uur jakkeren we al door het centrum. Nadat we geld gepind hebben (en het moest genoeg zijn want je schijnt alleen in San José met je pinpas te kunnen pinnen) gaan we terug naar het hotel. We kopen onderweg nog even een goede kaart want we hebben uiteindelijk een auto gehuurd. Toevallig op het moment dat we de receptie willen laten bellen staat de auto klaar. Na al het papierwerk en controle van de Daihatsu 4 x 4 gaan we om ong. 9.00 u. op pad. Niet zuidelijk naar de vulkaan IRAZU maar direct naar ons resort Tamarindo. De reis duurt nl. een uur of 5 en we willen het op ons gemak doen. Na de drukte rond San José genieten we echt van de zeer groene dalen en bergen. Slingerende wegen worden afgewisseld door vlakke stukken en goede (lees: redelijke) door slechte. Onderweg eten we voor het eerst echt Costa-Ricaans: rijst met bonen met vlees en gebakken banaan. Zeer smakelijk!! We vervolgen onze reis en arriveren om 15.15 u. in het Barcelo Beach Resort. Voluit: Barcelo Playa Langoste Beach Resort en Casino. Mensen: we zijn weer eens met onze neus in de boter gevallen. Een complex van net 3 jaar jong aan zee, met een groot zwembad en mooie ruime kamers. Alles lijkt of het net uit de catalogus is weggelopen. We genieten dan ook van een paar uurtjes welverdiende zon op basis van: jawel… all inclusive (de cocktails waren weer heerlijk Coby). We hebben ons net opgefrist en gaan ons nu opmaken voor het avondeten.

28/8/02

Wederom vroeg wakker maar het komt ons wel goed uit. We ontbijten direct om 7 uur en gaan dan op pad naar Rincon de la Vieja. Een National Park met vulkaan, modderpoelen en andere vulkanische verschijnselen. Het is ongeveer 2 uur rijden, 2 ½ als je direct uit het hotel de verkeerde kant op rijdt. Want heen, naar het hotel toe, staat alles perfect aangegeven, terug mag je het duidelijk zelf uitzoeken. Eenmaal van de Pan American af, is de weg een drama. Het mag eigenlijk geen weg heten, maar het is de moeite van de reis waard! Bij de ingang moet je je melden en je handtekening zetten dat je van de gevaren op de hoogte bent (bv. dat je verbrandt als je de krater ingaat en zo). Als je terug bent moet je je weer afmelden, zodat er niemand achterblijft, zeker met slecht weer daar heel belangrijk. Direct al na de eerste stappen in het park zien we een neusbeer. Woorden schieten eigenlijk te kort om op te schrijven wat we ervaren. Het is er een herrie van jewelste dankzij de brulapen, vogels, insecten en vulkaan. De tocht is prachtig, behoorlijk avontuurlijk ook, het is weer lekker klimmen en klauteren. We zien ook nog agouti’s, leguanen en vreselijk veel mooie vlinders. Hen ziet ook nog een fel-blauwe vogel. De vulkaankrater is ook indrukwekkend, hij werkt volop. Het riekt daar wel een beetje vreemd, een soort ragout-lucht. Verderop komt de zwavel-nevel overal uit de grond. De lucht is afgrijselijk maar het is een mooi gezicht. Helaas gaat het dan regenen. Als het regent in Costa Rica dan regent het echt!! We verlaten het park dat behoorlijk lastig te bewandelen wordt zo met al die modder. Verderop zouden nog heetwater bronnen zijn, maar wat we zien is één grote modderpoel en wat werklui. Wel leuk: er liep daar een soort das of stinkdier rond. Op de terugweg kom je door Liberia. Ik lees in het boek dat er geen drol te doen is, dat het echt een doorgangsstadje is met truckershotels en 4 pompstations op het kruispunt. We rijden dus in 1 keer door, op weg naar het hotel. We installeren ons met al onze reisboeken bij de zwembadbar en verzinnen wat en wanneer onze volgende uitstap wordt. (Bij het zwembad kun je trouwens de hele dag door hamburgers, patat, verse tacochips en fruit pakken, echt schandalig!)

Na een lekker bad en weer een aflevering Friends (dit keer helaas een oudje) gaan we eten. Verwarring alom want er blijkt geen buffet te zijn, wat niemand ons vertelt, maar een aangepaste à la carte. De serveerster legt uiteindelijk onduidelijk uit dat hiervoor gekozen is i.v.m. te weinig gasten. Eenmaal in de week mag je gratis van de uitgebreide kaart eten, met speciale tickets. Tijdens het eten spring er tot 2 x aan toe een wasbeer op de tafel naast ons die suikerzakjes pikt, heel handig opent en leeg smikkelt.

29/8/02

Gisterenavond weer redelijk vroeg naar bed gegaan (ong. 22.00 u.) nadat we nog even aan de bar hebben gezeten. Vandaag lassen we even een rustdag in want we hebben het voornemen om morgen met de auto richting Arenal/La Fortuna af te reizen om de bekendste vulkaan van Costa Rica te zien, vervolgens ergens daar te blijven om dan weer de volgende ochtend te vertrekken naar de nevelwouden van Monteverde voor de Canopy-tour. Twee pittige dagen voor de boeg dus.

Vandaag is het gelukkig schitterend weer en het is bloedheet. Het is heerlijk om even bij te komen en te genieten van de zon. De rust wordt echter verstoord door allerlei geluiden in de bomen naast ons en er ontstaat commotie! Er zit een hele kolonie apen op een paar meter afstand. Werkelijk schitterend en de camera’s klikken dan ook gretig. Dit is pas echt een verrassing!! Overigens hebben we ook al op het resort kolibries, hagedissen en leguanen gezien. De rest van de dag verloopt rustig: we eten, drinken en eten wat tot we om een uur of vijf even naar Tamarindo gaan. We sturen een mailtje naar huis, gaan op zoek naar een reisbureautje (niet gevonden) en drinken een biertje aan het strand terwijl gitzwarte wolken ons naderen en de felle onweer en bliksem al snel losbreekt. Snel terug naar Barcelo voor de regen losbarst. We kijken nog wat tv, gaan eten en vroeg naar bed.